„Mk 12, 13-17” NIEZATARTE ZNAMIĘ (wtorek 04.06.13)

serce„Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego”.

„Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego”.

My jesteśmy monetą Boga. Nosimy w sobie Jego wybitą pieczęć niezatarte znamię, więc jesteśmy Jego własnością. Z monety odczytujemy jasno, kto jest jej właścicielem.

My mamy być dla wszystkich czytelną monetą określającą właściciela, czyli tak żyć, aby rozpoznawano w nas, że jesteśmy dziećmi Boga.

Ks Jerzy Gonta SDB

Jedna myśl na temat “„Mk 12, 13-17” NIEZATARTE ZNAMIĘ (wtorek 04.06.13)

Dodaj komentarz