„J 6,30-35” CHLEB ŻYCIA (wtorek 16.04.2013)

„W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: Jakiego dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał dłonie eucharystia2im do jedzenia chleb z nieba. Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. Rzekli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba! Odpowiedział im Jezus: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

„Chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. (…)Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Dwa znaczenia tego tekstu dopełniając się prowadzą do pełnego zrozumienia przyjęcia Chrystusa.

1. Jezus Zapowiada siebie w chlebie, jako Eucharystia.

2. Chleb jest pokarmem powszednim codziennym koniecznym do życia podobnie jest i z nauką Chrystusa z Nim samym. Jezus Chce, aby on dla nas był powszedni jak chleb byśmy go potrzebowali Nim i dzięki Niemu żyli. Byli Chrystusa głodni nie raz na jakiś czas, ale codziennie, zawsze w ten sposób zaspakajając całe swoje ludzkie pragnienia: „Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Ks Jerzy Gonta

Dodaj komentarz